Wat betekent een soft fork?

Hard fork, soft fork. Soms lijkt cryptocurrency meer op bestek dan digitale munten. Dit komt omdat hard en soft forks vaak veel aandacht krijgen in het nieuws. Bij een soft fork wordt de blockchain van een cryptocurrency net zoals bij een hard fork bijgewerkt. Dit komt vaak door een update op de blockchain of een meningsverschil tussen de gebruikers/eigenaren. Wat nu precies een soft fork is leggen we je hier uit. Vergeet in onze kennisbank ook niet te lezen wat een hard fork is.

Soft fork is een update op de blockchain

Bij een fork wordt de blockchain geüpdatet en wordt er een wijziging gemaakt in het blockchainprotocol. Het protocol bestaat uit een set van regels die door de ontwikkelaars zijn vastgesteld. Als er een wijziging aan deze regels gemaakt moet worden dan moet er een fork (update) plaatsvinden. Het is afhankelijk van de wijziging of dit een soft fork of een hard fork wordt.

Als de bestaande code strenger wordt gemaakt dan past het binnen een soft fork, als de code versoepeld moet worden dan wordt het een hard fork. Een voorbeeld voor een soft fork is wanneer de blokgrootte van Bitcoin wordt aangepast van 1MB naar 500KB. Het past binnen de 1MB, en de regel wordt enkel strenger gemaakt.

Het belangrijkste kenmerk van een soft fork is dat de update “backwards compatibel” is. Dit betekent dat gebruikers die hun software niet updaten nog steeds kunnen deelnemen aan het netwerk. Ze hoeven niet per se mee te gaan met de update om te blijven functioneren. Dit maakt een soft fork minder ingrijpend dan een hard fork.

Bekende voorbeelden van soft forks

De bekendste soft fork is de Segregated Witness (SegWit) update bij Bitcoin in augustus 2017. SegWit veranderde de manier waarop transactiedata werd opgeslagen in een blok. Door de handtekeningdata (witness data) te scheiden van de transactiedata, kon er meer ruimte in elk blok worden gebruikt voor transacties. Dit resulteerde in lagere transactiekosten en maakte de weg vrij voor het Lightning Network, waarmee Bitcoin transacties vrijwel gratis en in milliseconden verwerkt kunnen worden.

Een ander voorbeeld is de Taproot upgrade bij Bitcoin in november 2021. Taproot verbeterde de privacy en efficiëntie van complexe transacties op het Bitcoin netwerk. Met Taproot zien transacties met meerdere handtekeningen (multisig) er op de blockchain hetzelfde uit als reguliere transacties. Dit maakt Bitcoin geschikter voor smart contracts en verbetert de schaalbaarheid.

Beide updates werden als soft fork doorgevoerd, wat betekent dat gebruikers die hun software niet hadden geüpdatet nog steeds konden deelnemen aan het Bitcoin netwerk. Er was geen splitsing van de blockchain nodig.

Verschil tussen een hard fork en een soft fork

Het verschil tussen een soft fork en een hard fork is dat bij een soft fork de set van regels in het blockchainprotocol strenger wordt gemaakt, en bij een hard fork wordt versoepeld. Ook vindt er bij een soft fork geen splitsing van de blockchain plaats, terwijl dat bij een hard fork wel het geval is. Als iedereen het eens is met een soft fork dan kan dat in principe eenvoudig doorgevoerd worden. Bij een hard fork ontstaat er een volledig nieuwe blockchain welke geaccepteerd dient te worden. In sommige gevallen wordt er gebruik gemaakt van 2 blockchains, in andere gevallen wordt alleen de nieuwe blockchain gebruikt.

Samengevat:

Wat moet je doen bij een soft fork?

In de meeste gevallen hoef je als gebruiker helemaal niets te doen bij een soft fork. Omdat de update achterwaarts compatibel is, werkt je wallet en je account bij een exchange gewoon door. Er worden geen nieuwe munten gecreëerd en je bestaande coins blijven op dezelfde blockchain.

Als je je eigen node draait (wat de meeste gewone gebruikers niet doen) dan is het wel aan te raden om je software te updaten zodat je profiteert van de verbeteringen. Maar voor de gemiddelde gebruiker die crypto koopt en bewaart bij een exchange zoals Bitvavo, Bybit EU of OKX gaat een soft fork volledig automatisch.